Juf Marja van Drimmelen met pensioen
Juf Marja van Drimmelen echt met pensioen
Dertig jaar heeft Marja van Drimmelen op De Kroosduiker met veel plezier lesgegeven. Na 43 jaar onderwijs is zij vlak voor de kerstvakantie met pensioen gegaan.Eind jaren tachtig begon ze met een klas van veertig kinderen. Toen ze zelf kinderen kreeg wilde ze per se door blijven werken. Omdat er nog geen overkoepelend orgaan was, is ze zelf naar het gemeentehuis gegaan om ambtenaren ervan te overtuigen dat ook het onderwijs geschikt is voor duobanen. Vanwege het gebrek aan leerkrachten eindigt haar loopbaan wederom als fulltime kracht, dit keer echter voor een klasje van twaalf kinderen. Haar enthousiasme voor haar werk heeft geen moment ingeboet. ‘Voor mij was het lesgeven altijd een feestje geweest. Ik voel ik me echt bevoorrecht dat ik toentertijd van mijn hobby mijn werk heb kunnen maken. Omdat ik op beide locaties in Westzaan heb gewerkt ken ik veel ouders en (klein)kinderen.’
Van Drimmelen heeft de hele ontwikkeling van krijtjes en inktpennen naar het white- en smartboard meegemaakt. ‘Ik kom uit de tijd van de stencilmachine en het ouderwetse schoolbord. Ik schreef bedrijven aan om zelf werkbladen te maken met tulpen, boten en trams. Kalenders waren daarbij ook een makkelijk hulpmiddel.’ Kinderen klikken nu vaker op tablets dan dat er met de hand geschreven wordt, hetgeen soms ten koste gaat van de fijne motoriek. Dat er op school meer individuele aandacht is gekomen vindt ze een goede ontwikkeling. ‘We beginnen en eindigen de dag met te ontdekken hoe de kinderen in hun vel zitten. Zo klein als ze zijn leren ze rekening met elkaar te houden, ook qua inleving in de ander. Kinderen krijgen ’s morgens op eigen niveau instructie en ‘s middags werken alle groepen themagericht. Vanwege corona bel ik ’s avonds ouders als er overdag iets bijzonders met hun kind is gebeurd.’
Met pijn in het hart heeft ze afscheid genomen. In een zwart gat denkt ze niet te vallen, want: ‘Het eerste halfjaar doe ik helemaal niets! Ik ga lekker met mijn man Paul leuke dingen doen en genieten
van wat het leven verder te bieden heeft. Daarna zien we wel verder.’Marijke van der Pol
uit de Wessaner
Weergaven: 30